NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Trzeba cieszyć się codziennością.
Popijawą z przyjaciółką po pracy.
Idealny wieczór.
Jeszcze lepiej byłoby pić z chłopakiem.
Ja tak nie uważam.
To oddaj mi swojego chłopaka.
W zamian dam ci to.
Yeong-ju. Proszę cię!
Hej!
ODCINEK 1
Masz to kimchi, co ostatnio?
Zaraz ci przyniosę.
Twój telefon wibrował.
- Mój? - Tak.
- Cześć, Gi-seok. - Ciągle tam jesteś?
Nie, przyszłam do Yeong-ju na afterparty.
A kiedy wrócisz do domu?
Niedługo. Jeśli się zasiedzę, zostanę u niej na noc.
Nie idziesz jutro do pracy?
Idę, ale jutro sobota, więc mam na późniejszą godzinę.
- Jasne. - Firmowa kolacja się skończyła?
Chcą iść do innej knajpy pić dalej,
ale jutro mam kosza, więc wracam do domu.
Absolwenci mojej uczelni zaprosili mnie do gry w klubie.
Naprawdę? No to musisz iść.
No dobra, pogadamy jutro.
- Pa. - Pa.
Co?
Jesteście razem. Myślałam, że wszystkie pary
żegnają się, mówiąc „kocham cię”.
Daj spokój.
Dlatego długie związki są do bani.
To zależy od człowieka.
Nigdy nie bawiliśmy się w takie czułości.
Fakt, od początku byliście jak stare małżeństwo.
Nie jest aż tak źle.
Nie zazdroszczę ci związku.
Kazałaś mi oddać chłopaka.
Możesz go zatrzymać.
- Boże. - Zdrowie.
Zdrowie.
- Świetnie. - Dobra robota.
Dobrze się spisaliście.
- Świetna robota. - Genialny rzut!
- To było super. - Dziękuję.
O ludzie.
- Jeszcze kilka minut. - Dobrze wam idzie.
Oby tak dalej.
Bronicie jeden na jednego?
Spokojnie.
Pamiętajcie o blokach i ruszajcie się szybciej.
- Tamto podanie było dobre. - Tak.
Obrona musi się ciągle ruszać.
- Dobrze. - Dotrzymujcie im kroku.
- Muszę iść. - Już idziesz?
- Byłeś świetny. - Cześć.
- No to idę. - Dobrze dziś grałeś.
- Cześć. - Dobry mecz.
- Widzimy się za tydzień. - Skupcie się na grze.
Na razie, chłopaki.
- Cześć. - Do następnego.
- Na razie. - Już wychodzę.
Czekaj. To Gi-seok. Mówiłem ci o nim.
Pomógł nam wynająć boisko.
- To kumpel, o którym wspomniałem. - Jasne.
Pewnie go nie pamiętasz.
Mam wrażenie, że już gdzieś go widziałem.
Zacząłeś szkołę w 2004?
Zgadza się. Jestem Yu Ji-ho.
Miło mi. Kwon Gi-seok.
Proszę cię, on jest od ciebie młodszy.
Nie bądź taki miły na boisku. Roznieś ich.
Zwłaszcza jego.
Na boisku ma się za nie wiadomo kogo.
Nie możesz się ze mną równać.
No i proszę.
Następnym razem zagramy razem.
Dobra. Ale nie dam ci forów.
Nie powinieneś.
- No to idę. Cześć. - Na razie.
Chodź, Gi-seok.
APTEKA WOORI
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Poproszę coś na kaca.
Coś mocnego.
To też pomoże, proszę to wypić.
Dobrze, dziękuję.
Ma pan jakąś niepotrzebną gumkę recepturkę?
- Tylko jedną. - Jedna wystarczy.
Dziękuję.
Proszę.
Ile płacę?
- Sześć tysięcy wonów. - Dobrze.
Gdzie mój portfel?
Gdzie on jest?
- Zgubiła pani portfel? - Nie. To dziwne.
Wczoraj...
Nieważne. Proszę dać mi chwilę.
Chyba zostawiłam go u koleżanki. Co teraz?
To daleko stąd?
Nie, tuż obok.
- Na pewno zostawiła pani tam portfel? - Chyba tak...
Na pewno.
Proszę dać mi chwilę.
- Ile mam do zapłacenia? - Sześć tysięcy wonów.
Czemu ona nie odbiera?
Spieszę się. Wrócę wieczorem i...
Tak w zasadzie to moja koleżanka śpi,
- ale jak się obudzi, powiem jej... - Może pani po prostu iść.
Nie, muszę zapłacić.
Proszę podać numer konta. Od razu prześlę pieniądze.
Nie ma potrzeby, zapłaci pani następnym razem.
Przepraszam.
Obiecuję, że wrócę.
Ale tak w ogóle...
nie ja ją otworzyłam.
- Słucham? - Pan otworzył butelkę.
Nie mówiłam, że chcę to wypić.
Chciała pani kupić lek na kaca.
Tak.
Ale nie prosiłam, żeby pan go dla mnie otwierał.
Fakt, popełniłem błąd.
Nie spieszy się pani?
Zostawić panu mój numer?
Na wszelki wypadek.
Na pewno wrócę i zapłacę,
ale to tak dla zabezpieczenia.
W tych czasach trudno ufać ludziom.
Zero, jeden, zero.
Cztery, pięć, dziewięć, trzy.
Proszę pani.
Nie musi pan tego robić.
Potrzebuje pani więcej?
To nie prezent.
Odda mi je pani.
Jak się pani nazywa?
Ja jestem Yu Ji-ho.
Lee Jeong-in.
Proszę na siebie uważać.
Jest w siatce ze sklepu.
Kupowałaś wczoraj piwo. Pewnie go tam wsadziłaś.
Odbiorę go po pracy, a jeśli skończę późno...
Przechowaj go.
Jak zapłacisz za taksówkę?
Zadzwonię do Ha-rin i poproszę, żeby zeszła na dół.
Jeśli będziesz przechodzić koło apteki...
Nieważne.
Apteki? Coś nie tak? Źle się czujesz?
Nie, w porządku. Przypilnuj mojego portfela.
Pa.
DODAJ NOWY KONTAKT
Zapamiętałam go.
Poziom zanieczyszczeń spadł,
bez obaw można spędzić weekend na powietrzu.
Jednak dla bezpieczeństwa
należy nadal nosić maskę.
Kończymy południowe wiadomości.
Dziękujemy za oglądanie.
- Dobra robota. - Dziękuję.
- Świetna robota! - Dobra robota.
- Świetna robota. - Dobrze wam poszło.
Nie dotykaj moich rzeczy.
Ale z niej...
To mi pomaga na kaca.
Mnie nie. Za dużo wczoraj wypiłam.
Serio?
Chciałabym tak poznawać ludzi.
Takich, których z czasem polubię, mimo że się na to nie zapowiadało.
Można się zauroczyć na pierwszym spotkaniu. To przeznaczenie.
Boże.
Ty nie wierzysz nawet w horoskopy. Co ci się stało?
Są jak pranie mózgu.
„Nie rób tego, nie idź tam”. Nie podoba mi się to.
Bo nie lubisz przygód.
Kto w ogóle przeżywa jakieś przygody?
Szkoła, studia, praca.
Większość życia to praca
i czasem spotkania ze znajomymi.
A związki?
To źródło najróżniejszych problemów.
Na szczęście nawet ta sfera mojego życia
nie robi mi wielu problemów.
Nie lubię nudnych związków.
- Nudnych? - Tak.
Nie w moim stylu.
Moment.
- Cześć. - Jaki numer konta?
Co?
Wysłałaś mi SMS-a z pytaniem o mój numer konta.
To do kogoś innego.
Musiałam wysłać go przypadkiem. Wybacz.
- Do kogo? - Co?
Komu chciałaś wysłać?
Klientowi. Wydawcy.
Dziękuję.
FARMACEUTA PROSZĘ PODAĆ NUMER KONTA!
Szybciej.
- To... - Co?
- Też tak mam. - Co powiedziałeś?
Nie przejmuj się, jest dobrze.
Alarm włączony.
Jak praca w nowym dziale?
To zespół oceniający, więc mam sporo pracy.
I często będę pracował poza biurem.
Myślałam, że w banku cały dzień siedzi się za biurkiem.
Czyli będziesz jeszcze bardziej zajęty.
W takim razie...
Co?
Nie powinniśmy porozmawiać o ślubie?
- Czemu jesteś zaskoczona? - Nie jestem.
Powinniśmy wziąć ślub.
Co tak zamilkłaś?
A co chciałeś usłyszeć?
Co teraz?
Jak to „Co teraz”?
Mówiłaś Yeong-ju, żeby zeszła?
Przed chwilą napisałam.
Zjedzcie razem kolację.
A ty?
Pojadę do domu popracować.
Muszę się rozeznać.
No to jedź. I tak nie mam apetytu.
Nie mówię, że nie mam czasu, żeby z tobą zjeść.
Zjedzmy coś razem.
- Nie trzeba. - Co?
Nie trzeba.
Nieważne.
Co?
Co cię ugryzło?
Niby kogo?
Dobrze cię znam.
Proszę cię.
APTEKA WOORI
- Cześć. - Cześć.
- Dzięki. - Wyglądasz na zdołowaną.
Zjedzmy razem kolację.
Kupiłam już coś w sklepie.
Czemu jesteś przybita?
- Pokłóciliście się? - Powinniśmy?
Wygraj to.
Spadam.
- Później zadzwonię. - Dobra.
Co robisz?
Idę.
Jesteś powolny.
To ty zawsze przegrywasz, gdy gramy w kosza.
Wygrał kilka razy i już się przechwala.
Poznałeś już Gi-seoka.
Jeśli dołączy do mojej drużyny, będzie po tobie.
Kto to?
Mówiłem, że pracuje u mnie koleś z naszej uczelni.
Pomógł nam wynająć boisko na dziś.
Jego ojciec jest prezesem fundacji.
- Zazdroszczę. - Poza tym
tata jego dziewczyny to dyrektor szkoły. A ona jest ładna.
Życie jest niesprawiedliwe.
- Wkurzające. - Nie widziałeś jej?
Nie.
Ale chcę to zmienić.
Potem poznam was z jakimiś dziewczynami.
Muszę się uczyć.
No tak.
Z tobą poczekam, aż zdasz egzamin.
Ale ty w to wchodzisz?
Sam to załatwię.
Co?
Wydało się. Mów.
Gadaj. Spotykasz się z kimś.
Nie.
Przyniosę piwo.
Całe dnie tkwisz w tej aptece.
A w weekendy tylko grasz w kosza. Co z tobą?
Powinieneś poznawać dziewczyny, gdzie się da.
Powiedział, że sam to ogarnie.
Chciałbym to zobaczyć.
Przecież nie jest jakimś kryminalistą.
Proszę cię.
Co? Jesteśmy kumplami.
Obraziłem cię?
Nieważne.
Mięso zaraz się spali. Macie piwo.
Proszę.
Mieliśmy zjeść razem kolację. Uparta jesteś.
Nie zwalaj winy na mnie.
Powinniśmy zamieszkać razem.
Wtedy nie będzie takich problemów.
Jedlibyśmy, spali,
wracali i jeździli do pracy razem. Byłoby wygodnie.
Chcesz się ze mną ożenić dla wygody?
Czemu wkładasz mi słowa w usta?
No to dlaczego?
Co mam zrobić?
Jak mam poprawić ci humor?
Podobno dobrze mnie znasz.
Co mogę zrobić?
Zejść mi z oczu.
Jak wysiądziesz, to zejdę.
W porządku.
Zrozumiałem.
Za tydzień ci to wynagrodzę.
Pomyśl, co chcesz porobić.
Jedź już.
Dobranoc.
Boże.
To ty, Jae-in?
- Jeong-in. - Co się dzieje?
Kiedy przyjechałaś?
Co to za...
Mama wie, że tu jesteś?
Możemy pogadać w domu? Zimno mi i jestem głodna.
Jesteś nienormalna.
- Chodźmy do domu. - Dobra.
Szybko, wchodź do środka.
Już nawet wtedy robiłam dobre zdjęcia.
Świetnie tu wyszliście.
Chodź zjeść.
Dobra!
Dziękuję.
Ale dobre.
Najpierw powiedz, co się stało.
Daj mi najpierw zjeść kimchi.
To nie jest kimchi mamy.
Opowiadaj.
Nie ma co.
Jakiś czas ganiałam za facetem,
ale zgłosił mnie na policję,
dostałam zakaz zbliżania się.
- Ty? - Ja.
We Francji stalking to poważne przestępstwo.
Bałam się, że się nie powstrzymam.
Uznałam, że powinnam wrócić,
żeby nie zostać przestępcą. No i jestem.
Naprawdę go stalkowałaś?
Tylko prosiłam, żeby się ze mną ożenił. Przesadzał.
Ożenił? Oszalałaś?
Miłość upośledza logikę.
To miała być miłość? Chyba szaleństwo.
Miłość to szaleństwo.
Jak twój związek?
Nieźle.
Co?
Pyszne.
WIADOMOŚCI
LEE JEONG-IN PROSZĘ PODAĆ NUMER KONTA!
ALARM WŁĄCZY SIĘ
O 7.30 W PONIEDZIAŁEK 11 MARCA
GI-SEOK
Nie zjedz wszystkiego, bo przytyjesz.
WIADOMOŚCI
FARMACEUTA PROSZĘ PODAĆ NUMER KONTA!
- Do widzenia. - Dziękuję.
- Nie śpisz? - Nie.
- Co tak późno przyjeżdżasz? - Byłem w okolicy.
- Jadłeś kolację? - Tak.
Zostaniesz na noc?
Wyjadę wcześnie rano, więc nie przejmuj się mną i idź spać.
Tata.
Co tu robisz?
Przyszedłem, bo nagle za tobą zatęskniłem.
- Ty za mną nie? - Tęskniłem.
Zaraz będziesz silniejszy ode mnie.
- Już jestem. - Tak?
Naprawdę?
Skąd masz tyle siły?
Pańska zupa.
- Smacznego. - Cześć.
Zamówiłem to, żeby nie tracić czasu.
I dobrze.
Po co tam poszedłeś?
Za każdym razem to samo.
Przejrzyste zarządzanie fundacją i tak dalej.
Jak nowy dział?
Cóż...
nieźle.
Niektórzy managerowie zaczynali w tym dziale.
Zacznij myśleć o ślubie.
Powinieneś skupić się na pracy i mieć wsparcie żony.
Mówi się, że deputowany Jang zostanie dyrektorem Służby Nadzoru Finansowego.
Jego najmłodsza córka
odnosi duże sukcesy.
Niełatwo zostać profesorem w tak młodym wieku.
Robi wrażenie.
Porzuć niepotrzebnych ludzi.
Jeong-in to dobra dziewczyna.
Nie ona jedyna jest dobra.
Ale trudno znaleźć kobietę do ślubu.
Nie czekaj do ostatniej chwili.
Zakończ ten związek.
Zastanowię się nad tym.
Obyś podjął dobrą decyzję.
Zaaranżuję spotkanie z rodziną deputowanego Janga.
Może później.
Mówiłem, że się zastanowię.
- Muszę pomyśleć. - Nad czym?
Nad małżeństwem. Muszę pomyśleć.
Małżeństwo to nie zabawa, tylko część kariery.
Pamiętaj o tym.
LICEUM W SUYEONG
DYREKTOR LEE TAE-HAK
ZARABIAJ 5 MILIONÓW WONÓW MIESIĘCZNIE W PIĘĆ LAT PO PRZEJŚCIU NA EMERYTURĘ
Proszę.
Pan Kwon.
Akurat byłem w pobliżu. Proszę siadać.
- Musiał pan gdzieś wyskoczyć? - Do Biura Emerytur Nauczycielskich.
Widziałem się też z Gi-seokiem.
Pracuje w okolicy.
W zasadzie dawno go nie widziałem.
Powodzi mu się?
- Tak. - To dobrze.
To mężczyzna, więc nie ma pośpiechu,
ale pan powinien pogonić swoją córkę.
Szczerze mówiąc...
zaczynamy się martwić.
Pora, żebyśmy o tym porozmawiali.
Chce wyjść za mąż?
Oczywiście. Są razem od dłuższego czasu.
Muszą być do siebie przywiązani.
Myślę, że to nic poważnego.
Raczej nie są do siebie przywiązani.
Pana najstarsza córka dobrze wyszła za mąż. Jeong-in też się uda.
To dobra partia.
Owszem.
Chodźmy na lunch jutro lub pojutrze.
- Nie chce pan? - Oczywiście, że chcę.
- Zadzwonię. - Dobrze.
ŻONA
Nie wiesz, o co chodzi?
Nie jestem zła, ale po co tak nagle każe mi przyjść?
Mamo, powiedz Seo-in, żeby też przyszła.
Ty to zrób. Jestem zajęta.
Dobra, pa.
Wyglądasz dziś, jakbyś chciała kogoś pobić.
Po pracy idziesz prosto do domu?
A co? Mam nakupić alkoholu i na ciebie czekać?
Kup dużo.
Już się boję.
Zajdę do apteki po coś na wątrobę.
Często tam chodzisz?
Do apteki? Której?
Tej obok twojego domu.
Fakt, jedna jest blisko.
Brzmisz, jakbyś często tam bywała.
Tak mi się powiedziało.
Brzmiało inaczej.
Czego chcesz?
Poleciałaś do domu powiedzieć mamusi?
Twoja matka mnie zaprosiła.
To przyjdź.
Mam się pogrążyć razem z tobą?
Co chcesz osiągnąć taką bezczelnością?
Brzmisz, jakbyś się bał.
Coś ci się pomieszało w głowie,
to ty możesz stracić wszystko.
- Przyjdź albo nie, twój wybór. - Ale...
Co ja mam z nią zrobić?
- Przyszłaś. - Bo mnie prosiłaś.
Jesteś kochana. Czemu nie weszłaś?
Rozmawiałam przez telefon.
- O co chodzi tacie? - Kto wie.
Ale mogę się domyślić.
Gdy was tu widzę, jeszcze bardziej tęsknię za Jae-in.
Seo-in, jedz.
Ostatnio w telewizji wyglądasz chudo.
Znowu jesteś na diecie?
Nie.
Jesteś chora?
Jutro pójdziemy do lekarza.
Jej mąż jest lekarzem, a teściowie mają szpital.
Nie wtrącaj się.
Nie jestem chora, mamo, nie musisz się mieszać.
Twój mąż jest zajęty? Dawno nas nie odwiedzał.
Ostatnio pracuje na nocne zmiany.
Nie dał rady.
Wraca najwcześniej o 23, powinnam być wtedy w domu.
Ma was odwiedzić w nocy?
Co u Gi-seoka?
Nic nowego.
Zamierzasz nadal z nim być?
Może. Albo z nim zerwę. Kto wie?
Żartujesz sobie?
Po co spotykać się z kimś, z kim chcesz zerwać?
Czyli mam to zakończyć?
Czemu taka jesteś?
Nie wyjdziesz za niego?
Zobaczymy.
Co się dzieje? Nagadałaś jej czegoś?
Tak, zakazałam jej brać ślubu.
Mam to wszystko gdzieś. Pogadaj z nim i ustalcie datę na ten rok.
Zwlekając, tylko stracisz.
Seo-in, przepraszam.
Nie ulegnę tak jak ona.
Chcę podjąć własną decyzję
i wyjść za mąż, gdy będę gotowa.
Nie wiem, kiedy to będzie.
Nie ulegniesz? Komu?
Seo-in, powiedz.
Zmusiłem cię do tego małżeństwa?
Tak czy nie?
Tak.
Ale nie winię za to tylko ciebie.
Częściowo też jestem winna.
Chyba żartujecie.
Małżeństwo to dla was żart?
Dla ciebie chyba tak, tato.
Jestem dorosła.
Uszanuj moje podejście do mojego własnego małżeństwa.
Przepraszam.
Ale przez twoje małżeństwo przejrzałam na oczy.
Wiem.
Dzięki, że to rozumiesz.
Chcę, żebyś ty też coś zrozumiała.
Ja...
się rozwodzę.
Nie teraz,
ale nie mieszkamy już razem.
To ci nie zaszkodzi?
Plotki szybko się roznoszą,
wpłyną na twój wizerunek.
To mnie powstrzymywało.
Rozwód...
Si-hoon się na niego zgodził?
Muszę go do tego przekonać.
Dobrze się czujesz?
Na razie tak.
Mogę ci jakoś pomóc?
Stań po mojej stronie, gdy przyjdzie pora.
Zawsze jestem po twojej stronie.
Na pewno dobrze się czujesz?
Dzwoń, kiedy będziesz chciała.
Zawsze odbiorę.
- Wiesz o tym, prawda? - Pewnie.
Mamy przechlapane.
Jae-in jest u mnie w domu.
Z nią zawsze są jakieś kłopoty.
Co ty nie powiesz.
Musimy się niedługo spotkać.
Nie wierzę.
Siedzimy w tym razem.
W końcu jesteśmy siostrami.
Boże.
Seo-in, poradzisz sobie.
Dzięki.
Masakra.
Pada śnieg!
Chciałabym iść dziś na randkę.
- Co się tak smucisz? - Przez śnieg.
Nie mogę dziś siedzieć w domu.
- To zakazane? - Gdy pada śnieg, owszem.
Dobranoc.
- Masz już jakieś plany? - Wymyślę coś po drodze.
- Do jutra. - Pa.
Przyszła pani.
Czemu nie wysłał mi pan numeru konta?
Zadałam pytanie.
Żebym znów mógł panią zobaczyć.
Dostanę resztę?
Jadła już pani kolację?
Możemy wydać te pieniądze na jedzenie.
Nie lubię jeść z nieznajomymi.
Co jest?
Zapamiętała pani mój numer,
a teraz nagle jestem nieznajomym?
Po prostu mam dobrą pamięć.
Dopowiada pan sobie coś,
co nie miało miejsca.
I tak już nigdy się nie spotkamy.
Do widzenia.
Twoi rodzice i jego rodzice
zaczynają rozmawiać o waszym ślubie?
Chcę wziąć ślub z potrzeby serca,
nie przez to, że w tym wieku wypada.
Zawsze kierujesz się logiką, tylko nie w miłości.
Romantyczka ze mnie, co?
To pewnie nasz kurczak.
- Odbiorę go. - Dzięki.
Skąd pan wiedział, że tu jestem?
Śledził mnie pan?
Nie chcę reszty.
U góry.
Proszę już iść!
Bo wezwę policję.
Dziękuję.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Co tak długo?
Nic takiego.
Czuję, jak pachnie. Szybciej.
- Nie mogę się doczekać. - Hej.
Znasz sąsiada z góry?
Z którego mieszkania?
Nad tobą.
Kobieta w moim wieku i jakieś małżeństwo.
Małżeństwo?
Albo po prostu razem mieszkają.
I...
Nie wiem, nie gadam z nimi.
Niedawno się tu wprowadziłam.
Czemu pytasz?
Ktoś szedł na górę.
Młody facet.
Niebrzydki.
Bardzo przystojny?
Widziałam go kątem oka.
Widziałaś tego faceta, co mieszka nad tobą
z dziewczyną?
Jest aż tak przystojny?
Mam iść i sprawdzić?
Wiesz,
ciekawość to ważny znak.
Ciągle wracasz do niego myślami.
To znaczy, że cię zainteresował.
Gdyby tak nie było,
nie pytałabyś o niego.
Ale pamiętaj.
To się liczy jako zdrada.
LEE JEONG-IN
Przepraszam za nieporozumienie.
Wsiadaj.
- Wracaj, bo zimno. Cześć! - Pa.
Mocno pada. Proszę na siebie uważać.
Dziękuję za troskę.
Gdy znów będzie padać,
spotkajmy się pod apteką.
My?
APTEKA WOORI
Nie musiał pan biec.
Pewnie pani marznie.
W środku będzie najlepiej.
To nie potrwa długo. Chcę tylko coś powiedzieć.
Na dworze jest zimno.
Alarm wyłączony.
Proszę usiąść.
Dziękuję.
Trzeba było zostać przy pisaniu.
Mam przeczucie, że to błąd.
Ja też chcę coś powiedzieć,
Jeong-in.
Mam chłopaka, z którym planuję ślub.
Ja mam dziecko.
Jesteś żonaty?
I co z tego?
To nie znaczy, że jesteś złym człowiekiem.
To mi chciałeś powiedzieć?
Pewnie, że nie.
Ale kiedyś bym ci powiedział.
Chciałem powiedzieć coś innego.
Zastanawiałem się,
jaką jesteś osobą.
Myślę o tobie, odkąd pierwszy raz tu przyszłaś.
Przeszło mi przez myśl, że jesteś zajęta.
Mimo to...
Chciałem chociaż raz...
Stąd to spotkanie.
Nie miałam zamiaru,
ale wprowadziłam cię w błąd.
- Przepraszam. - Za co?
To trwało krótko, ale byłem szczęśliwy.
Przepraszam, nie powinienem tego mówić. Zapomnij o tym.
Jakby to było możliwe.
Postawiłem cię w niezręcznej sytuacji.
Wcale nie.
Ale
możemy być przyjaciółmi.
Rzadko poznaje się kogoś w ten sposób,
zostańmy znajomymi.
Przepraszam,
ale to mi nie odpowiada.
Chodźmy gdzieś.
Gniję w domu, odkąd wróciłam do Korei.
Sama wróciłaś tu w tajemnicy.
Nudzę się.
Mam wolne i chcę odpocząć.
Twój chłopak i tak zaprosi mnie na powitalny obiad.
Jesteś jeszcze bardziej bezwstydna.
I po co miałybyśmy tam iść?
Dla zabawy.
Trzeba jej szukać, a nie na nią czekać.
Nie mów nikomu, że jesteśmy siostrami.
Naprawdę nie idziesz?
Nie.
Zapamiętam to sobie.
Pada śnieg.
A rano świeciło słońce.
To pewnie ostatni śnieg tej zimy.
Znajdę sobie towarzystwo,
skoro ty nie chcesz.
Chodźmy.
Nagle zmieniłaś zdanie?
Co się stało?
Co?
- Jae-in. - Tak?
Co jest?
Zgadasz się z jakąś koleżanką?
Mówisz serio?
Porzucasz mnie? Dla kogo?
Nagle...
Nieważne.
Jedzie taksówka.
Lubisz igrać z ogniem. Przecież to szkoła taty.
Jak cię zobaczy, zabije i mnie.
Przecież jest niedziela.
Zachowuj się i nie paplaj.
Zamieniłaś się w mamę czy co?
Chodźmy tam. Tu nie ma gdzie usiąść.
Jeong-in,
to Gi-seok?
- Dawaj. - Podaj.
- Rzucaj. - Nieźle!
- Dobrze. - To rozumiem!
Zajmijcie pozycje.
Blokuj go.
Bierz go.
Nieźle!
Oby tak dalej.
Obrona!
Sędzia!
Faul.
Obrona!
- Cześć. - Dawno się nie widzieliśmy.
Wyglądasz na zadowoloną.
Mam dzikie serce.
Dobrze grasz w kosza.
Jeszcze się nie wykazałem.
Podoba mi się. Fajny jest, no nie?
Powiedziałeś, że poszukasz dziewczyny. Nie bądź taki wstydliwy.
Obie siostry są śliczne.
Jeong-in jest ładniejsza.
Zajmij się Jeong-in.
Jest strasznie uparta.
Pewnie chodzi o nasz ślub.
Nienawidzisz myśli o ślubie czy mnie?
Większość ludzi panikuje, gdy pojawia się taka perspektywa.
Ale twoja reakcja znaczy coś więcej.
Gi-seok, powinniśmy zrobić sobie przerwę.
Bądź egoistą.
Masz prawo do szczęścia.
To tajemnica. On ma dziecko.
Gdybym wiedział, byłbym dla niego milszy.
Wszystko z nim dobrze. I co z tego, że jest samotnym ojcem?
Dobrze? Jaka kobieta by tego chciała?
Pogodziłem się z tym, więc się nie przejmuj.
Czyli możemy się przyjaźnić.
Co by powiedział twój chłopak?
Możemy spróbować.
Zostańmy przyjaciółmi.
Napisy: Małgorzata Fularczyk